Vogels

Besmettelijke ziekten

Er zijn veel besmettelijke ziekten bij vogels.

Enkele veel voorkomende ziekten zijn:

1. PBFD = Psittacine Beak and Feather Disease = bek- en vederrot

PBFD wordt veroorzaakt door een Circovirus, en het kan bij elke kromsnavel voorkomen.

Vooral jonge vogels zijn er vatbaar voor. Er komen twee varianten van het virus voor:

1. Het virus zit in het bloed en veroorzaakt daar een vrij atypisch ziekte beeld of

2. Het virus zit in de veerfollikels en de vogel lijkt gezond, maar ontwikkelt een afwijkend verenkleed.

Wanneer de afweer en de veerfollikels worden aangetast, is de vogel ten dode opgeschreven. Er is nog geen medicatie beschikbaar. De vogels sterven aan secundaire infecties, bv een bijkomende schimmelinfectie. Soms wordt ook de de snavel aangetast en brokkelt deze af.

Als er nieuwe vogels worden aangeschaft is het belangrijk deze te laten testen op het virus. Zodat intrede van het virus in de collectie voorkomen kan worden.

 

2. Chlamydia = papegaaienziekte

Papegaaienziekte wordt veroorzaakt door: Chlamydia Psittaci. Hiervan zijn verschillende stammen bekend.

Meestal veroorzaken ze een ontsteking van de luchtwegen

3. Kliermaag dilatatie syndroom - KDS- PDD

Het kliermaag dilatatie syndroom (KDS) is bij meer dan 50 soorten papegaai-achtigen beschreven o.a. bij grijze roodstaart papegaaien, amazones, ara's, kaketoes en valkparkieten. Maar het is ook bij anderen soorten, zoals toekans, vinken en ganzen is KDS vastgesteld. Er is veel variatie in de mate van besmetting. Vogels kunnen besmet zijn zonder dat ze er ziek van worden. Er kunnen meerdere vogels binnen een bestand ziek zijn, maar soms blijft het beperkt tot 1 vogel. De incubatie tijd ( de tijd tussen besmet raken en er ziek van worden) varieert van enkele weken tot meerdere jaren.

KDS wordt veroorzaakt door een het avian borna virus.

De symptomen variëren, vaak zie je vermagering ondanks goede eetlust, braken, hele zaden in de ontlasting, toename van de buikomvang. Dit komt door het niet meer goed functioneren van de kliermaag., waardoor er onvoldoende vertering plaats vindt.

Soms  heeft de vogel coördinatie problemen en er kunnen spiertrillingen zichtbaar zijn. Soms zie je bewegingen met de kop, toevallen of een abnormale voortbeweging. Niet alle verschijnselen hoeven voor te komen.

 De diagnose is te stellen door middel van bloedonderzoek. Sinds januari 2010  zijn er 2 testen ontwikkeld: de Elisa test (serologie) en de PCR test ( aantonen virus).  De elisa test is een bloedonderzoek (serum of plasma) op antilichamen (antistoffen) tegen P40 (avian Bornavirus= ABV) waarvan op dit moment wordt aangenomen dat het de verwekker/betrokken is bij het kliermaag dilatatie syndroom. De PCR wordt gedaan op cloaca swabs.

Mogelijke uitslagen van de elisa bloedtest:

1. De test is negatief, de vogel is dus niet besmet met het Bornavirus

2. De vogel is ziek en de test is positief -> vrijwel zeker besmet met het Bornavirus

3. De vogel is ziek, maar de test is negatief -> er is geen sprake van besmetting met het avian Bornavirus, de vogel heeft dus geen kliermaag dilatatie syndroom, maar mogelijk een andere ziekte

4. De vogel is gezond, maar de test is positief -> vogel is drager van het avian Borna virus; deze vogels kunnen het beste apart gehuisvest worden van de negatieve vogels

 

Met deze test kan vroegtijdig besmetting met het avian Borna Virus worden vastgesteld.

We kunnen bij deze vogels vroegtijdig het dieet aanpassen: geen zaden meer, alleen pellets.

Uit onderzoek welke in Amerika is gedaan heeft het geven van meloxicam via het drinkwater ook een positieve uitwerking op de besmette vogels.  Vogels kunnen zo nog jaren leven, zonder ziek te worden en te sterven.

Een ander voordeel van deze test is, dat als we vogels aan de huidige collectie willen toevoegen, deze eerst kunnen worden getest op antistoffen. Zijn deze antistoffen afwezig, dan heeft deze vogel geen contact gehad met het virus en kan dus zonder problemen worden toegevoegd aan de collectie.